Lurivar går midt ut på tunet. Jau, det må vere dei same fjella som heime. Dei er like på ein prikk og ei stripe! Så kiker han på bjørka igjen. 

– Det var inni bananflugerumpa merkeleg, mumlar han. Ho står akkurat der storebjørka heime i Aasen-tunet stod. Ho som blei teken året før Lurivar kom til. Kan det vere den same bjørka og dei same fjella som heime?

Men kva betyr det? Har han kome til ei anna verd då han datt ned i gjødselluka? Eller har det vore ei heksekjekse på ferde, som har fortrylla heile tunet? Han kjenner pelsen reise seg då han kjem på det med heksa. Han liker ikkje hekser. Heksekjekser er skumle. Dei kan sjå heilt vanlege ut på utsida, men inni er dei fulle av tøveri og trolldom. 

– Fytti froskekongen! seier han og skuttar seg.

Då høyrer han plutseleg lyden igjen. Lyden av ei bjølle som ringlar. Han hukar seg heilt ned mot graset. Viss det er ei heks på ferde, er det best å vere lur. Og er det noko han er, så er det lur. Lur og var!

Bli med i Lurivar sin adventskonkurranse